Skip to content

Such stuff as dreams are made on

juli 24, 2011

Prospero

Our revels now are ended. These our actors,
As I foretold you, were all spirits, and
Are melted into air, into thin air:
And like the baseless fabric of this vision,
The cloud-capp’d tow’rs, the gorgeous palaces,
The solemn temples, the great globe itself,
Yea, all which it inherit, shall dissolve,
And, like this insubstantial pageant faded,
Leave not a rack behind. We are such stuff
As dreams are made on; and our little life
Is rounded with a sleep.

William Shakespeare, The Tempest Act 4, scene 1, 148-158

Advertenties

Philip Glass – Glassworks

juli 1, 2011

Vuilbek

juni 2, 2011

Marita was extra vroeg naar de loods gekomen om alle gereedschap voor de ingreep rustig klaar te leggen. Ze wilde Gjalt er nog niet bij hebben, want dan werd ze nerveus en kon ze niet meer nadenken of ze nou alles wel had: verschillende nijptangen, drie flessen spa, doekjes voor het bloeden, nog een paar naalden, en veiligheidsspelden; die kwamen altijd van pas, veiligheidsspelden, daarom heetten ze ook zo.

 Toen ze op haar vouwfiets het half bestrate terrein met tipi’s en pipowagens was opgereden, had ze haar ogen moeten dichtknijpen om niet verblind te raken van de zon die op de witte loods scheen; de enige loods die nog op het grote terrein bij de haven stond, en die Gjalt voor zijn schimmige werk aan een tempel had weten te confisqueren.

 Alle instrumenten moesten klaarliggen als hij er aan kwam, en dat kon nu zijn, maar ook over drie uur. Dat wist je nooit met hem. Dat ze hiermee akkoord was gegaan betekende eigenlijk dat ze overal mee akkoord zou gaan.

Verslingerd aan Sigerius

mei 13, 2011

Mijn creativiteit laat het deze week even afweten, verslingerd als ik ben aan de roman Bonita Avenue van Peter Buwalda. Dit prachtige debuut – kan ik nu al zeggen – is niet alleen spannend, maar heeft ook (en misschien nog wel belangrijker), een goede stijl met prachtige beeldspraak. Enfin, mij rest eigenlijk alleen nog te zeggen, lees dit boek. Als voorafje hier een stukje waarin Buwalda het over schrijven heeft:

Ik probeer er nog een filmpje bij te plaatsen van Buwalda bij Boeken VPRO. Nu lees ik verder.

[http://beta.uitzendinggemist.nl/afleveringen/969102]

Het Secretaire

april 2, 2011

Constance lag nog maar een uur in haar graf, en de immense kamers van haar villa waren al nagenoeg leeg. Er bevonden zich alleen nog een paar oude meubels, en de stieftweeling, nicht Julia en neef Laurens, die zich  tijdens de begrafenis nog beschaafd hadden weten te gedragen.

In de en-suite voorkamer keek Julia vanaf de Chesterfield bank naar het secretaire. Al bijna dertig jaar dezelfde opstelling: tegenover de bank niet gewoon een televisie, maar een secretaire, waar je dan noodgedwongen naar moest gaan zitten kijken. Ze was hier gekomen om alles af te sluiten, op advies van haar therapeut nota bene, terwijl zich in haar buik een kriebelende knoop nestelde.

Het Louis XVI-secretaire stond daar ongenaakbaar, ze dacht aan een gemeen wijf dat haar uitdaagde. Zo’n log en zwaar meubel was niet mooi, nee, het was voor dichtgetike leeghoofden met opgelegde smaak. Ook dat zelfgenoegzame verhaal van tante, over hoe het secretaire in haar bezit was gekomen. Julia dacht aan haar eigen decorstukken, gemaakt voor de vergetelheid: een Russisch landschapje, Afrikaanse maskers, een LSD-trip, cactussen, een kasteel, een blinde muur. Dat was nou mooi, niet zoals dit, een strak streng meubelstuk. Antiek was het, dat wel ja.

Julia dacht aan haar tweelingbroer, die het natuurlijk wél mooi vond. Zij was de enige die hem doorhad. Daar had je hem al. Het was jammer, het was haar broer, maar het was een hol vat, een volgzame slijmjurk. En ze kon zijn aanwezigheid simpelweg niet verdragen. Meer lezen…

Het regent en de telefoon gaat

maart 12, 2011

 

ANNETTE

Waarschijnlijk is het de regen. Komt hij niet omdat het regent.

JOYCE

Onzin. Hij komt niet omdat hij niet komt. Omdat het een lul is. Een getrouwde lul ook nog.

ANNETTE

Het regent echt keihard, ik zie niets meer buiten, alleen stroompjes over m’n raam. net riviertjes.

JOYCE

Houd toch op zeg, stroompjes over je raam, ik word niet goed. Heb je dat van hem? Vroeger was je nooit zo vaag.

ANNETTE

Het is niet vaag, eerder poëtisch. Misschien.

JOYCE

Poëtisch? Omdat hij zich dichter noemt? Dichters zijn niet te vertrouwen, dat had ik je allang kunnen vertellen. Je wacht al meer dan een half uur op die loser.

ANNETTE

Ik ben zijn muze.

JOYCE

Oh ja? zijn muze? En wat heb jij daaraan? Als hij zijn vrouw beklimt?

ANNETTE

Doe eens niet zo kattig. Ik ben al zo depri door die regen.

JOYCE

Niet door die regen. Doordat ‘ie niet komt. Die komt echt niet meer hoor.

ANNETTE

Je hebt gelijk. Hij komt niet meer. Anders had hij hier nu doorweekt voor m’n deur gestaan. Hij komt niet meer.

Regenzin

maart 4, 2011

Nu ik al 33 minuten ononderbroken uit het raam met de spetters kijk, zittend op mijn pianokrukje, slenterend door de kamer, hangend op de bedbank die híj me heeft opgedrongen, schuifelend langs het kletterende glas; en nu ik het wéér heb laten gebeuren dat ik niks doe en afwacht, terwijl het water door de goot kolkt, door diezelfde goot waar híj nu in zou moeten liggen; ja nu weet ik zeker, zo zeker als ik het vorige keer ook wist, dat hij niet meer zal komen, dat hij lekker behaaglijk binnen zit, met de regen als excuus en zijn vrouw op de bank, dat hij altijd een ander excuus zal hebben om simpelweg een klootzak te zijn, en dat hij nooit maar dan ook nooit van mij zal zijn, omdat – áls ik zijn prinses was zoals hij had gezegd -, hij nu doorweekt en druipend, fris en fruitig, klets- en kleddernat voor mijn deur zou staan — maar dat is niet zo.