Skip to content

De Bevrijding van Kompel 24

februari 27, 2011

 

Vlak voordat de reddingspoging begint, moet hij het nog voor elkaar krijgen: de huisarts moet kompel 24 overhalen een keuze te maken; een keuze tussen vrouw of minnares. En dat moet hem zijn overplaatsing van de woestijn naar de stad bezorgen. Aan hem de taak om te zorgen dat de kompels bovenaan de grond niet als wrakken uit de capsules komen, maar als veerkrachtige en levenslustige mannen. Het geheel moet er uitzien als een bevrijding.

   Drie maanden lang heeft hij kompel 24 en zijn kameraden dagelijks gesproken: alle mannen, 700 meter onder de grond, krijgen vijf minuten per dag telefonisch begeleiding door de huisarts. 

   Ook vandaag, en dus sluit hij om 12.00 zijn praktijk af, en loopt het woestijndorp uit, langs de beige huizen met kapotte ramen, die er allemaal uitzien alsof de bewoners ze jaren geleden in haast hebben verlaten, en er nooit meer zijn teruggekeerd. Buiten het dorp loopt hij door een desolate vlakte van grijs, groen en beige compactpoeder, tot hij aankomt bij de afgrond  van de kopermijn.

   Daar beneden verandert het beeld: molshopen van goudgeel zand, doortrokken met zwart grind, hier en daar containers, aggregaten, installaties, en groepjes mannen met helmen, die behoedzaam met elkaar praten. Hij loopt door naar de control room van de reddingswerkers, om daar telefonische consulten te geven aan de mannen onder de grond. Altijd geschoren, altijd met een stropdas, en altijd met een geurtje op — zo weinig dat alleen híj het kan ruiken.

   Aanvankelijk wist hij nog niet dat de minister hier steeds rondloopt, geflankeerd door zwermen camera’s. De minister blijft vaak in zijn Mercedes zitten, en dan luistert hij naar de opera Norma. Het is de huisarts nog niet gelukt om hem te laten weten dat hij die opera ook kent, maar de minister had hem vast al opgemerkt.

   De huisarts loopt, in een straffer tempo dan normaal, naar het terrein. Hij moet weg van dat godverlaten stofdorp. Het grootste lastpak is kompel 24, een eigenaardige, om niet te zeggen irritante man, die eigenlijk niet uit zijn schuilplaats wil komen. De huisarts heeft nog steeds geen idee wat hem mankeert. Nu wordt kompel 24 in een noodgebouwtje opgewacht door zijn echtgenote en zijn minnares. Het laatste begeleidingstelefoontje met hem moet ervoor zorgen dat één van die twee vrouwen zich voor het oog van de wereld in zijn armen kan storten.

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: