Skip to content

Vuilbek

juni 2, 2011

Marita was extra vroeg naar de loods gekomen om alle gereedschap voor de ingreep rustig klaar te leggen. Ze wilde Gjalt er nog niet bij hebben, want dan werd ze nerveus en kon ze niet meer nadenken of ze nou alles wel had: verschillende nijptangen, drie flessen spa, doekjes voor het bloeden, nog een paar naalden, en veiligheidsspelden; die kwamen altijd van pas, veiligheidsspelden, daarom heetten ze ook zo.

 Toen ze op haar vouwfiets het half bestrate terrein met tipi’s en pipowagens was opgereden, had ze haar ogen moeten dichtknijpen om niet verblind te raken van de zon die op de witte loods scheen; de enige loods die nog op het grote terrein bij de haven stond, en die Gjalt voor zijn schimmige werk aan een tempel had weten te confisqueren.

 Alle instrumenten moesten klaarliggen als hij er aan kwam, en dat kon nu zijn, maar ook over drie uur. Dat wist je nooit met hem. Dat ze hiermee akkoord was gegaan betekende eigenlijk dat ze overal mee akkoord zou gaan.

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: